Soi lo moton de Oessant (Ouessant en francés), un motonet pas plan grand que mesura 46cm al garròt per las fedas e 50cm pels arets. Dins l’evolucion de l’espècia podèm pas encara volar mas sèm leugièrs coma tot. Las femèlas pesan entre 11kg e 16kg e los mascles pòdon pujar fins a 20kg. Pas enòrme la bèstia !
Totes portam una polida rauba de color negra, bruneta o blanca. Avèm una pichòta coa e d’aurelhetas totas finas. D’un biais general, los nòstres membres son cortets cortets. Pasmens, los mascles an de banas que fan de polidas espiralas. Urosament que las utilizan pas tant coma los cèrvis, seriá un masèl.
Los òmes te diràn qu’avèm l’uèlh viu, l’agach agusat, aquò’s perque mancam pas jamai de manjar totas las èrbas que possan d’en ça en la.
Sèm tan resistents que fòrça gents nos crompan per nos menar pels camps. Viatjam e nos adaptam a totes los tipes/las menas de terrens. Te disi aquò mas ieu soi pas a vendre que fau part dels darnièrs tropèls sus l’iscla de Oessant, en Bretanha, d’ que ne sèm originaris.
Mon periòde preferit es lo de las naissenças que debuta al mes de genièr fins al mes de julh, veiriás totes aqueles pichòts bolegan d’en pertot pels camps. M’agradariá aver un pichòt, foguèsse pas tròp jove. Las primièras portadas se fan generalament a l’entorn de 2 ans per las femèlas. Los mascles son mai precòçes e pòdon fecondar una feda tre 4 meses.
Avèm mancat de desaparéisser. Urosament i a encara d’umans que creson en nosautres. D’aquesta cresença nasquèt una associacion que se sona « GEMO » (gropament dels elevaires del moton de oessant) que lucha per la salvagarda de la raça. Mon dieu, salvats de pauc !

« S’as un pauc de temps a m’acordar, fariam un pichòt escambi de saupre far te penses pas? Paturi tos camps e ton òrt mentre t’ofrissi ma lana e ma simpatia! »

Datas claus de mon passat

  • 1750 : primièrs documents retrobats atèstan la preséncia del moton d’una varietat « insulara » del moton de las Lanas de Bretanha sus l’iscla de Oessant e los Monts « d’Arrée ». Lo moton de Oessant, originari de l’iscla del meteis nom, es caracterizat per sa pichòta talha principalament bruneta a negre.
  • 1900 : Mai de 6000 motons son presents sus l’iscla.
  • 1904 -1910 : Data estimada de l’arribada dels motons blancs sus l’iscla, (benlèu los monts d’Arrée), lor lana èra probablament presada per sa facilitat de tintar/ténher.
  • Tre 1915 : Espandiment dels mercats, desvolopament de las raças pesugas anglesas : lo mestissatge s’afortís e signa la debuta de la decadéncia de la raça.
  • 1920 : Reduccion de mitat dels efectius : 3000 motons d’Oessant recensats.
  • 1925 – 1930 : lo moton nanet desapareis totalament del païsatge de l’iscla.
  • 1976 : Debuta de la salvagarda de la raça per Paul Abbat e sos amics entamenant lo salvament de la raça. S’apuèjan suls tropèls que servèron lo tipe « premitiu » e utilizats sul continent per ornar las grandas proprietats familialas.
  • Fondacion de GEMO, gropament dels Elevaires del Moton de Oessant.
  • 1977 : 486 animals recensats.
  • 1981 : Escritura e validacion del estandard de raça amb lo Professor Danís, aprovat per l’assemblada generala de GEMO.

Sorças :
-https://www.races-de-bretagne.fr/decouvrez-les-races/mouton-douessant/
-https://www.youtube.com/watch?v=AS63C_P_G6k
imatges :
-https://i.pinimg.com/originals/a3/b9/27/a3b927419ef3cea84fdd9ff6b583a3fb.jpg
-https://images.ladepeche.fr/api/v1/images/view/5c374c388fe56f118b32a1f2/large/image.jpg
-https://www.blog-gds-bretagne.fr/wp-content/uploads/2016/01/sheep-640663_1920-e1453452253337.jpg

Elodia Raimond